LevensCoach

Klankbord bij Levenskeuzes en Zingevingsvragen. Specialist in Relatietherapie. Rouw-& Verlies-verwerking. Aandacht en Rust in huiselijke omgeving. Geen Dossiervorming.

Ervaringen 2

Nog meer?

  • Sint en Piet

    “Oe Eige Zijn”

    Is jouw refrein
    Het is een lijfspreuk, een devies
    Klinkt telkens door in jouw advies
    Maar om mijzelf te ontdekken
    En vanuit jouw stelling te vertrekken
    Moest toch eerst de wereld plat
    En daarin kwam nogal de klad
    Met veel geduld en heel wat rammen
    Hebben we ’t kaf uit ’t koren kunnen kammen
    Dat gaf de aanstoot en de macht
    Alleen te gaan op eigen kracht
    Daalt de behoefte aan attentie
    Bezoek met lagere frequentie
    We zullen elkaar nog best eens treffen
    Om soms wat problemen op te heffen
    Maar in beginsel zullen we zelf gaan
    Met jouw devies kunnen we het zelf aan
    Om onze dank te expliciteren
    Willen we je hiermee een beetje eren

  • Vrouw,midden 40

    Verder heb ik hem vannacht gevraagd wat het nu precies aan mij (en niet alleen aan de omstandigheden, of aan mijn leerproces of aan de integriteit van mijn toenadering etc.) was waardoor hij van me houdt. Hij was aanvankelijk perplex: hoe kan iemand zoiets nu toch vragen. Toen ’t tot hem doordrong heeft hij me goddank eindelijk konkrete , uitvoerige antwoorden gegeven. Hij leert ’t wel! Ik merk ook dat ’t hem goed doet, als we eenmaal door de moeizame barrière heen zijn. Hij zei vandaag ‘ik word niet de oude; ik word helemaal nieuw’. En ik merk, hoezeer ik ‘inwachtend’(ook ‘indrogend’..) ben geweest de laatste jaren. Ook voor mij is er iets onomkeerbaars aan ’t gebeuren, wat me overigens nog niet helemaal eigen is: ik laat me rechtstreekser horen (waardoor ik misschien ook pinniger of krengiger word…) Kijk, dit zijn de vruchten van jouw aanwezigheid, die ik je graag laat zien. Dag!

  • Gelukkig koppel, tijdje na verhuizing naar ander deel van het land

    Meestal gaat ’t hier prima; en zoniet, dan knok ik er weer voor. Je weet dat ik het kan!Nog bedankt, Jan!!

  • Hieronder nu de reactie van een oud student-studente P.M.T.

    Voorgedragen tijdens de eindevaluatie omdat zij vond dat dit echt op mij slaat. Ik ben er verlegen mee. Te veel eer.

    FACULTAS MEDICA

    Hij die het mes en het lancet hanteert
    kan onverschrokken zijn wanneer hij vreest
    met heilige vrees. Het edelste, de geest
    wordt in dit uur beveiligd of gedeerd.

    Zie het gelaat van wie zich niet verweert
    een open boek. Wie, zelfverblind, niet leest
    Richt diep het letsel aan dat niet geneest.
    Hij heeft de adel van het ambt onteerd.

    Gezegend die het weten van zijn grens
    belijdt: zijn hand vertoont die vaste trek,
    z
    ijn ziel de schroom die adeldom verraadt.

    Met instrumenten werkend aan een mens
    o
    pent hij nog de sluitklink van het hek
    w
    aardoor de ander naar de vrijheid gaat.

De Achtertuin

Meer weten? Neem dan even een kijkje in de achtertuin.

Wat mensen over mij zeggen. 
Ik wil niet overdrijven…

LevensCoach

Klankbord bij Levenskeuzes en Zingevingsvragen. Specialist in Relatietherapie. Rouw-& Verlies-verwerking. Aandacht en Rust in huiselijke omgeving. Geen Dossiervorming.

29 December 2014

Ervaringen 2

Nog meer?

  • Sint en Piet

    “Oe Eige Zijn”

    Is jouw refrein
    Het is een lijfspreuk, een devies
    Klinkt telkens door in jouw advies
    Maar om mijzelf te ontdekken
    En vanuit jouw stelling te vertrekken
    Moest toch eerst de wereld plat
    En daarin kwam nogal de klad
    Met veel geduld en heel wat rammen
    Hebben we ’t kaf uit ’t koren kunnen kammen
    Dat gaf de aanstoot en de macht
    Alleen te gaan op eigen kracht
    Daalt de behoefte aan attentie
    Bezoek met lagere frequentie
    We zullen elkaar nog best eens treffen
    Om soms wat problemen op te heffen
    Maar in beginsel zullen we zelf gaan
    Met jouw devies kunnen we het zelf aan
    Om onze dank te expliciteren
    Willen we je hiermee een beetje eren

  • Vrouw,midden 40

    Verder heb ik hem vannacht gevraagd wat het nu precies aan mij (en niet alleen aan de omstandigheden, of aan mijn leerproces of aan de integriteit van mijn toenadering etc.) was waardoor hij van me houdt. Hij was aanvankelijk perplex: hoe kan iemand zoiets nu toch vragen. Toen ’t tot hem doordrong heeft hij me goddank eindelijk konkrete , uitvoerige antwoorden gegeven. Hij leert ’t wel! Ik merk ook dat ’t hem goed doet, als we eenmaal door de moeizame barrière heen zijn. Hij zei vandaag ‘ik word niet de oude; ik word helemaal nieuw’. En ik merk, hoezeer ik ‘inwachtend’(ook ‘indrogend’..) ben geweest de laatste jaren. Ook voor mij is er iets onomkeerbaars aan ’t gebeuren, wat me overigens nog niet helemaal eigen is: ik laat me rechtstreekser horen (waardoor ik misschien ook pinniger of krengiger word…) Kijk, dit zijn de vruchten van jouw aanwezigheid, die ik je graag laat zien. Dag!

  • Gelukkig koppel, tijdje na verhuizing naar ander deel van het land

    Meestal gaat ’t hier prima; en zoniet, dan knok ik er weer voor. Je weet dat ik het kan!Nog bedankt, Jan!!

  • Hieronder nu de reactie van een oud student-studente P.M.T.

    Voorgedragen tijdens de eindevaluatie omdat zij vond dat dit echt op mij slaat. Ik ben er verlegen mee. Te veel eer.

    FACULTAS MEDICA

    Hij die het mes en het lancet hanteert
    kan onverschrokken zijn wanneer hij vreest
    met heilige vrees. Het edelste, de geest
    wordt in dit uur beveiligd of gedeerd.

    Zie het gelaat van wie zich niet verweert
    een open boek. Wie, zelfverblind, niet leest
    Richt diep het letsel aan dat niet geneest.
    Hij heeft de adel van het ambt onteerd.

    Gezegend die het weten van zijn grens
    belijdt: zijn hand vertoont die vaste trek,
    z
    ijn ziel de schroom die adeldom verraadt.

    Met instrumenten werkend aan een mens
    o
    pent hij nog de sluitklink van het hek
    w
    aardoor de ander naar de vrijheid gaat.

De Achtertuin

Meer weten? Neem dan even een kijkje in de achtertuin.

Wat mensen over mij zeggen.
Ik wil niet overdrijven…